Przygotowania do produkcji Poloneza rozpoczęły się w 1975 roku. Nowy samochód miał być następcą Polskiego Fiata 125p. Kupiono licencje co prawda nie pełna, na nową rodzinę silników, zaprojektowano nowe nadwozie i nowe wyposażenie wnętrza. Jednakże w miarę upływu czasu stało się jasne, że na tak wielką inwestycje pieniędzy nie będzie. Ówczesne władze PRL uznały, że aby powstał nowy samochód, wystarczy zmienić tylko karoserię. 2 maja 1978 roku zjechał z tamy montażowej pojazd niewiele różniący się od PF 125p. W nowe nadwozie zamontowano stary, lekko zmodernizowany silnik. Pozostała ta same skrzynia biegów, sprzęgło i tylni most. Nie zmieniło się zasadniczo zawieszenie tylnych i przednich kół. Bazą dla nowego nadwozia była stara płyta podłogowa. Silnik zmodernizowano przede wszystkim pod względem mocy. Polonez byk dużo cięższy od PF 125p i potrzebował silnika mocniejszego. Montowano silniki czterocylindrowe, rzędowe, usytuowane z przodu, poprzecznie, o pojemności 1481 cm , mocy 55 kW przy 5200 obr/min, moment 114, 7 Nm przy 3200 obr/min napędzające tylną o. Pozostałe wymiary:
szerokość 1650 mm długość 4272 mm , wysokość 1420 mm. Rozstaw osi: 2509 mm.
Masa własna: 1140 kg. Przyspieszenie: od 0 do 100 w 18 s. Prędkość maksymalna 145 km/h.
Zużycie paliwa przy: 90 km/h 8,4 1 ; 120 km/h - 10,4 1 ;w miecie 12,5 1

Produkowany od 1978 r. Polonez pomimo niewidocznych z zewnątrz zmian był ulepszany, zmiany konstrukcyjne nie były jednak wprowadzane w sposób zdecydowany. Nie udało się, takie usunąć tak istotnej wady, jaką była waga pojazdu. Skoncentrowano się natomiast na zmianach obejmujących osprzęt silnika, który ma wpływ na zużycie paliwa. Gdy w 1978 r. ukazały się pierwsze Polonezy, nie miały one składnego tylnego siedzenia w celu zwiększenia przestrzeni bagażowej, pomimo istnienia piątych drzwi w tylnej ścianie nadwozia. Składane siedzenia pojawiły się dopiero później. Przez wiele lat uważano, że nadwozie jest dobrze opracowane i nie należy go modernizować. Próbowano, co prawda wprowadzić do produkcji wersje zubożone, na przykład bez listew z boku nadwozia, ale nieco większe zmiany wprowadzono dopiero w 1986 r. Wprowadzono wówczas regulację ustawienia lusterka zewnętrznego z wnętrza pojazdu, dodatkowe zabezpieczenie drzwi tylnych przed otwarciem przez dzieci oraz zmieniono przednią cześć nadwozia. Przednia część nadwozia wzbudzała największe dyskusje - dopatrywano się tam podobieństwa do Tarpana. Była w tym czeć prawdy gdyż stylizacją tej części zajmował się ten sam projektant Zbigniew Watson, jednak już w pierwszych projektach Poloneza byty dwie odmiany nadwozia: 5-drzwiowy sedna i 3-drzwiowy coupe. Odmiany te miały różnie rozwiązane przednie ściany nadwozia. Zamiast obramowani a z czarnego tworzywa w 1986 r. wprowadzono inna ścianę przednia wydłużono i obniżono linię pokrywy silnika, zastosowano inną kratę wlo-tu powietrza, metalową, w czarnym kolorze oraz nowy zderzak. Lampy kierunkowskazów i świateł pozycyjnych zostały usunięte z naroży błotników i, w zmienionym kształcie, wbudowane w zderzak. Pod zderzakiem przednim umieszczono osłonę silnika i zawieszenia spełniającą zadanie spojlera aerodynamicznego. Polonez model z roku 1987 wyróżniał się dodatkowymi oknami za tylnymi drzwiami. Przód Poloneza był wydłużony o 50 mm.

Rok 1991 przyniósł dla Poloneza wiele zmian. Na targach Poznańskich po raz pierwszy zaprezentowano Poloneza Caro. Caro powstał w wyniku gruntownej operacji plastycznej dotychczas produkowanego Poloneza. Nadwoziu nadano bardziej nowoczesny kształt, zmieniając linię przodu pojazdu: zmodernizowano reflektory, kierunkowskazy, kratę wlotu powietrza, zderzak , pokrywę silnika i błotniki. Tył pojazdu otrzymał również nowe błotniki i zderzak. We wnętrzu wymieniono tapicerkę, zastosowano dzielone tylne siedzenie, zmieniono koło kierownicy, wprowadzono ruchomy punkt mocowania pasów bezpieczeństwa. Niemożliwe jest opisanie tu wszystkich 268 zmian, tak jak nie możliwe jest chyba opisanie parametrów wszystkich montowanych w Polonezach silników, gdyż ich ilość jest tak duża, że informacji wystarczyło by na osobny serwis. W Polonezie Caro zmiany były wprowadzane były od pierwszego roku produkcji, co zaowocowało przemianowaniem po kilku latach bardzo zmienionego Poloneza na Caro Plus.

W 1995 roku na rynek wprowadzono Poloneza Atu. Jego wprowadzanie miało dwie fazy. W pierwszej dodano Polonezowi oczekiwany od wycofania z produkcji PF 125p wydzielony bagażnik. Polonez w wersji sedan ma o 100 litrów większy bagażnik (400 l) . Zmieniono także wiele elementów karoserii, co znów trochę poprawiło wygląd auta. W drugiej fazie zmian, rok później, zmieniono wnętrze auta: tablicę rozdzielczą, tapicerkę itp.

W 1997 wprowadzono na rynek Poloneza Caro Plus i Atu Plus. Sylwetka pojazdu zyskała bardziej opływowe kształty. Zainstalowano nowe zderzaki z przodu i z tyłu, listwy boczne oraz wlot powietrza w kolorze nadwozia. Ponadto, Caro Plus został wyposażony w spoiler. Zamontowano nową tablicę rozdzielczą oraz nowoczesny system wentylacyjno-grzewczy. W wyposażeniu standardowym zaproponowano układ wspomagania kierownicy. Polonezy Plus otrzymały jednopunktowy wtrysk paliwa firmy Bosch, a także nowy układ rozrządu zapewniający bezobsługową pracę zaworów.

-----